Baza wiedzy z zakresu medycyny estetycznej, ogólnej i chińskiej. Najlepszy Portal!

ZAKAŻENIA PRZESZCZEPÓW NACZYNIOWYCH

Trudności w ocenie rzeczywistej częstości występowania zakażeń przeszczepów naczyniowych wynikają z faktu, że jest to powikłanie występujące stosunkowo rzadko, natomiast względnie częściej jest obserwowane w odległym od operacji terminie. Po przeszczepie sztucznym częstość występowania zakażeń jest oceniana na 1,3 – 6%, a przy zastosowaniu własnej żyły chorego – na 0,4 – 1,2%, natomiast po endarteriektomiach wynosi 0,2- 1% (3, 6,10, 11, 12, 14, 19, 21). Zakażenie sztucznych protez nie jest dla chirurga zaskoczeniem, ponieważ są one dla organizmu ciałem obcym. Z badań doświadczalnych wynika, że wszczepienie protezy zakażonej lub w środowisku zakażonym nie zawsze prowadzi do katastrofy. Wśród przyczyn zakażeń przeszczepów naczyniowych należy wymienić:

– a) niewłaściwe wyjałowienie przeszczepu i narzędzi (przekroczenie gwarancyjnego terminu jałowości protezy)

– b) przekroczenie zasad śródoperacyjnej aseptyki i rozwój zakażenia drobnoustrojami kolonizującymi skórę

– c) niedoskonałą technikę operacyjną (krwiaki, martwica skóry, znaczna śródoperacyjna utrata krwi)

– d) obecność chłonki, krwi i surowiczego przesięku wokół protezy

– e) przenikanie per diapedesin bakterii ze światła jelita w przypadku przedłużającej się pooperacyjnej niedrożności jelit

– f) występowanie zakażonego tętniaka lub tętnicy – kolonizacja światła tętniaka jest stwierdzana znacznie częściej niż zakażenie pozostawionej protezy

– g) jednoczesne z operacją naczyniową wykonanie operacji jelita

– h) śród- i pooperacyjna bakteriemia, spowodowana zakażeniem dróg oddechowych lub moczowych

– i) występowanie zakażenia lub martwicy na stopie

– j) obecność innych czynników ryzyka, jak: otyłość, cukrzyca, podeszły wiek

– k) obecność drobnoustrojów w węzłach i naczyniach chłonnych przylegających do operowanej tętnicy.

Do czynników wpływających w istotny sposób na częstość występowania zakażeń protez naczyniowych należy umiejscowienie protezy (3, 4, 5, 10, 11, 13, 16, 19). Można przyjąć, że zakażenie protez po przeszczepach udowo- -udowych występuje w około 7,7% przypadków, podobojczykowo-udowych – w około 5,3% przypadków, aortalno-udowych – w około 3%, udowo- -podkolanowych – w około 2,3%, a aortalno-biodrowych – w około 1,2% przypadków.

Stosunkowo rzadko (0 – 2,2%) obserwuje się zakażenie po operacjach łuku aorty i jego gałęzi (pień trzewny, tt. nerkowe). Przeszczepy naczyniowe mogą ulec egzo- lub endogennemu zakażeniu albo podczas operacji, albo też w okresie pooperacyjnym w wyniku istniejącej bakteriemii.

Ujawnienie się zakażenia w ciągu 2 miesięcy po operacji przemawia za bezpośrednim zakażeniem przeszczepu w okresie okołooperacyjnym. Zakażenie przeszczepu w okresie późniejszym przemawia za tym, że powstało ono albo w wyniku bakteriemii w okresie okołooperacyjnym, albo też w wyniku uczynnienia się ogniska zakażenia w okresie pooperacyjnym.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.